VUSLAT VAKTİ

Tüm ağıtlara veda ederken ben,

Gözlerinden bir vuslat koparmışım ömürden.

Yine de inanmak imkânsız gibi,

Eski bir hayal mi çaresizliğimden?

Zamanın karanlık dünlerinde yoğrulmuşum.

Korkunç, ölümlü bir sonmuşum.

Hangi yaşa adım atsam, çamurlar dizlerime kadar...

Hangi yaraya merhem olmaya çalışsam,

Nedametler gözyaşımı siyaha boyar.

Tasviri mümkün olmayan bir yıkım bu.

Sana bulandıkça renklerime küsüyorum.

Renklerinle cemre düşüyor kalbime, serpintilerinle mest oluyorum.

Bir gize boyanıyor varlığım varlığınla;

Girdaplarına dolanıyorum, sende bocalıyorum.

Hiçbir bocalama sen gibi aşk kokmamıştı...

Sana yaklaştıkça benliğime yabancılaşıyorum.

Senin renklerine bulandıkça yok oluyor küllerim.

Senlendikçe yeni bir ben oluyorum,

Renklerine bulandıkça aşk kokuyorum.

Sana kavuşmak, ölümü ölümsüzleştirmek gibi.

Karanlığının rayihasına aşığım, sevgili.

Kaçamıyorum ömrümün gri lekesinden.

Sendeliyorum, senleniyorum dik durmaya çalıştıkça.

Sonra bir kez daha mağlup oluyorum varlığına.

Sonra bir gün sesin kesiliyor,

Yüzün çehreme görünmüyor, küllerinle baş başa kalıyorum...

Bağrı yanık bir türkü ezgisi gibi dolanıyorsun kalbime.

Hep seni çalıyorum; seninle dolanıyorum tüm evrende.

Sensizlik çalarken kalbimde,

Her an seni hissetmek nasıl bir şey, bilsen...

Çırılçıplak bir gerçeğin ortasında,

Ölümü ölümsüzleştiren kadın...

Sessizliğine aşığım.

Sensizliğe uyandım, dönüşü olmayan bir yolda.

Kalbime aşk mührünü bırakmışken,

Hangi ölümden dönülür?

Ben hâlâ, ömrümü renklerine buladığın yaştayım.

Ruhum sensizliğin sessizliğinde acılarla yontulmuş olsa da,

Tek bir yaş bırakmadım kayıp giden zamana.

Ben hep, senin beni ömrüne hapsettiğin yaşta kaldım.

Her sonbahar bir Eylül gizler içinde.

Mevsimler de birer birer terk ediyor beni.

İçimde, elimden kayıp giden her şeye bir özlem...

Ölüm kokan bir aşktan vuslat dileniyor kalbim.

Baharımın soluksuzluğu gözlerinin rengine boyandıkça,

Her mevsim seninle tekrar anlam bulacak evrende.

Senin rayihanda yeniden kaybolmak için,

Yokluğundan her gün öpüyorum, sevgili.

Ellerimde sensizliğin kokusu kalmışken,

Senli yanlarına tutsaklığım büsbütün artıyor.

Söyle, vuslatı hangi renge boyadın?

Hangi çiçeğin rayihasında?

Söyle, vuslatı ne zamana erteledin?

Bu hangi son?..