HAZAN MEVSİMİ GİBİ UZUN SÜREN BİR HÜZÜN
https://youtu.be/aB24KIo7soU?si=7bTGxQ8TRL14Z2Ed Seni sevdim Üşüyen bu sokakta, soyunmuş ağaçların çıplaklığında, titrerken dallar, çam ağaçları fısıldar: “Geceyi biraz daha örtün üstüme.” Uyanınca bu aydınlıklar, onlara hiç dokunmayan gözleri kovalar. Arabalar vızır vızır, akıp gidiyor ayaklar. Kimse; durup bakmanın, gökyüzünden nefes almanın telaşında değil. Göğün rengi mi bizi canlı tutan? Solup kararmanın isteksiz adımları… Yürürken bir kadın; saçlarında güz yağmurları. Şehir konuşurken insanlar usul usul susuyor. Turuncu bir duvar içinde siyahtan adamlar; bir şeyleri yoluna koyma telaşıyla savaşçı. Depremin güz rengi kederi, yeni duvarlar örmeye meyilli. Yitirilmiş hayallerin üstüne binalar kurmuş ümitli. Bulutları nefes almayan bu şehirde, güneşi doğurmak için çabalayan insanların nasırlı elleri, kirli yüzleri… Şehir yavaş yavaş uykusundan uyanıyor, Ramazan’a hazırlanıyor dirençli. Bir secde ile güçlenmek, gözyaşlarında dirilen, bir duanın güzelliğinde büyümek… Tebessümün y...






