BİR GÜZEL ADAM

Bir Yusuf tutturmuş gidiyorum,

Yusuf nedir, Yusuf kimdir demeden.

Yusuf’u bilmeden yollarını arşınlıyorum;

Yusuf’u düşünmek oluyor işim.

Düşünürken Yusuflaşmak,

Yusuf olup kanatlanıyorum.

Dağlara bakıyorum, Yusuf;

Dikenli çalılara takılıyorum, Yusuf.

Yusuf bir derin masal,

Sonunun bilinmediği.

Gökyüzünün sakinliği,

İçimin derinliği Yusuf.

Kalbimin kırılan hecesi,

Evimin şenliği Yusuf.

Bir Yusuf tutturmuş gidiyorum,

Hep Yusuf’a vardım sanıyorum.

Oysa bir yaban çiçeğiyim

Yusuf’un gölgesinde.

İçimin serinliği Yusuf,

Gözlerimin bulmak istediği,

Ayaklarımın koşmak istediği,

Kalbimin tamamlanmak istediği…

Kapıldığım bir düş Yusuf;

Yaklaşmak isterken uzaklaşıp kaçındığım,

Belki de çok aradığım,

Özlemlerime kattığım bir hayal Yusuf.

Yolları arşınlayıp kapısını çalamadığım,

Yamacına sokulamadığım,

Uzaktan uzaktan yandığım Yusuf.

Gecede uykusuzluğum,

Gündüzde susuzluğum,

Azala azala çoğalttığım Yusuf.

Yusuf bir derin kuyu,

Kuşların tepesinde ötüştüğü.

Yusuf bir derin adam,

İçine çekildikçe silikleştiğim.

Nereye baksam Yusuf,

Gözlerim nereye dokunsa Yusuf.

Yusuf bir derin özlem,

Hiç bilmediğim.

Yusuf bir derin hasret,

Hiç gidemediğim.

Yusuf bir bilinmezlik,

Gizlerine dolandığım.

Yusuf bir güzel adam;

Yanmamak elde değil.

Bir Yusuf tutturmuş gidiyorum,

Kelimelere sarılıyorum.

Korkuyorum da Yusuf’tan,

Kelimelerle savaşıyorum.

Yusuf dedikçe mağlup oluyorum,

Yusuf diye diye sessizleşiyorum.

Bir Yusuf tutturmuş gidiyorum;

İçimde bırakıyorum,

İçimde kanatıyorum,

İçimden seviyorum.

Yusuf uzaktan bir sevda bana,

İmkânsızlığıyla mühürlenmiş.