SANA DAİR

 Ben uzak hülyalara uğrarken sen ardımda kalan burukluk

Neden gelmediğimi hiç anlamayacak bir ruh

Seçtiğin aydınlık ben de tarifsiz karanlıklar yarattı

Her gün boğulurken ruhum oturup saatlerce sana yazdım

Senle konuşuyorum sanıp ruhumu acıttım

Sana yaza yaza seninle çoğaldım

Zamanla sana yazdığımı sanarken senden azaldım

Fark ettim ki azalan ne ellerin ne sözlerin

sen bir rüzgardın ben seni çok abarttım

oysa esip geçecektin ben savrulduğuma şaşırdım

Bu soğuk hayalden ben geçtim

Bu rüzgarlı geceden sen geçtin

Çok yaktı yakarken uyuştu ruhum

Üşüdüm üşüdüm çok yanmaktan üşüdü yüreğim

sana doğru koşan bi rüzgardım

kapında usul usul bekleyen

sıcak bir esintiyle kandırdım sessizliği

gün gün arttı kandırmanın sancısı

yağmurlar ektim kardan gecelere

gün gün eridim cümlelerin sessizliğinde

mürekkebin akışkanlığında belli belirsiz kelimeler

zaman denen akışın içinde belli belirsiz senli izler

bir vardın azdın çoktun çoktan bile çoktun

seni beklemeye ayırdım saatleri

seni beklerken bir rüzgar fısıldadı yüreğime

çokça yanıldın

arzu ve istekle kimi geceler ateşli bir kadın

parmak uçlarına kadar yangın

parmak uçlarından saçlarına kadar dargın

günden günlere sitemlerim nar taneleriydi

ne yöne estiğini bilmeyen bir rüzgardan kederli

sen bir rüzgardın ben seni özgür bıraktım

ne yöne eserse essin

beni bulmayacaksa sarışları esip geçsin

sen bir rüzgardın okşanmak istediğim

serinliğini dilediğim

darmadağın etsende kucaklamaya çalıştığım

sen bir rüzgardın ben sana sarılamadım

esip gitmek istedin hiç yıkmamışçasına ovaları

ben yıkılmaya meyilli bir evdim

senin fırtınalarında çelimsizdi titrekliğim

benim fırtınalarıma alışık olmayan çocuksu ürkekliğin

sen bir rüzgardın dokunup dokunup sarmayan

yangını ve soğukluğu tattıran

esip yıkan dağıtan geceyi ve ruhumu kanatan

sen bir rüzgardın beni saracak sandığım

bilemedim

sen rüzgardın gülden güllere konardın

dokunur ve geçerdin evin yoktu senin

vardığın her limanı ev yapacakmış gibi sarstın

sen bir rüzgardın ben bunu çok geç anladım

şimdilerde kederinden ağırlaşan bir bulut oldum

gözyaşlarından nehirleri coşturan

durgun bir serinlik ve derinlik

uzak diyarlara hasretle eserken rüzgarım

sana uğramak istedim hep sen de eseyim

seninle eselim seninle derinleşelim

istedim ki sen de bana es hep benimle kal

sen bir rüzgardın önce okşadın sonra dağıttın geceyi

ben ürkek bir esinti sessizliği sitemi

sana esemeyecek kadar serzenişli

ne senin bana esmeye cesaretin olacak

ne benim artık sana fısıldayacak gücüm

ben senin rüzgarından sağ çıkamamış

uzak hülyalara yolcu bir gelincik

sen içimde kalan burukluk

sen bir rüzgardın ben bunu çok geç anladım