SANA KOŞAMADIĞIM YERDEN

 Her Düş Öldüğüm Masal

Yazmayacaktım, yanmayacaktım

bu masaldan usul usul çıkacaktım

demlenirken sessizliğim,

soğumanın köşesinde kaldı yıkımlarım.

Hep ileriye adımladım sandım

dünde kalan bir tükenmişlik adım

dualarımda bile özgür kanatların

belki başka bir masalda yazılı adın.

Bana dair bir sürgün

kalbi sızlatan bir düştün

tükenmeyen çaresizlikten geliyorum

sana kavuşmanın yollarında

sana ulaşmayan hasreti biriktiriyorum.

Kalbimi susturamıyorum

sessiz bir acının yasında

o hiç kuramadığımız hayallerden geliyorum

gözyaşlarına bulanmış bazı yanlarından

sana sarıldığımı düşlüyorum

seni unutmaya çalıştığım yerden sarıyorum

sana koşamadığım yerden adımlıyorum

eksilen bir tebessümden sesleniyorum

oysa sensiz gün öldürüyorum.

Beklemeyi bıraktığım uçurumdayım

kendimi sana sakladığım karanlıktayım

kendimi sarmalamaya çalıştığım yaralarım

kaçtıkça kendime vardığım sen yanım.

Her gün seninle bir ömür

bir yan da güz rengi keder

sende titreyen alev 

bir yan da eksilen ömür

Yanan yüreğimin nağmeleri

şu sessiz kelimelere sitemli

bir bedevi yalnızlığında seraba meyil

sen o serabın eksilmeyen hasreti

eskidiğim bir gün gelmeyenden

eksilmeyen bir dün hasretten

bulutlar kadar dolu

onlar gibi berrak.

Şu göğsümde taşıdığım güzel yara

gün olup kararan, gün olup sızlayan

bazen sağanak sağanak acıtan;

bazen gözpınarlarımı süsleyen yağmur

bazen yüreğimde titreyen bir güz

kimi zaman çokça hükümsüz

sakinleşip derinliği kucaklayan

bir yaz günü gibi susuz.

Gelinlik yaşta

sessiz bir hayali sarıp

bir tek acım kalsa senden bana

bir tek sesim kalsa yüreğini sarsa

bir tek yaram kalsa, yüreğinde şifalansa

gerçeğin gölgesinde hayal

silkinip uyanmasa da

iyiliğini isterim,

her düşte öldüğüm masalda.