YUSUF SÖZÜ
Şehir ayaklarımın ucunda bir gürültü,
Yaşamak ülküsü tutturmuş hüzünlü.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Yüreğimde bir cemrenin ilk günü.
Söz nedir bilmezdim senden önce,
Beklemeyi abarttım sen gelmeyince.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Gözlerimle mühürledim sürgünü.
Yüreğimde bir kelimeyle kederli,
Bahçemde incir ağacı yeşilli.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Bak, gelmedin; kirazlar da çiçeklendi.
Kapının ardı soğuk,
Güzden kalma odunlarla boğuk.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Bak, gözlerim yine yağmura mağlup.
Sen gittin, mayıslar bile soğuk,
Ayağımda çoraplarımla kalbim buruk.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Kuşlar da bir başka soluk.
Ellerimde mor çiçekler,
Maviye hasret bu yeşiller.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Kuruttuğum kelimelerde gerçekler.
Kuşlar da gitti,
Bir hayalden başka bir hayale.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Bir hayalden bir gerçeğe.
Kahverengi kalemlerden sözlere,
Kahverengi kuşlardan göğe.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Kahverengi gözlerinden gözlerime.
Çiçekli defterimde hasret şiirleri,
Senden sözlerle yüreğinin çiçekleri.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Kalbinin sükûneti, sevmeyişin.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
İnandığım bir aşk ülküsü,
Yar türküsü.
Söz vermiştin Yusuf sözü,
Kabullendiğim bir yas üzüntüsü,
Yar gürültüsü.
Yusuf sözü nedir bilmedim,
Yusuf’un dil belası çektiğim.
Yusuf başka masallarda,
Sözü bir yalanı avutmakta.
Söz vermişti hiç uğramadığı o limana.
Yorumlar
Yorum Gönder